Anneke Wiltink Spin 1 Spin 2 Spin 3 Spin 4
Contact Nieuws
Boeken rand boekieboeki66.jpg

Boekie Boekie

Uitgeverij Autoped
www.boekie-boekie.nl

pijl links

Fragmenten uit korte verhalen in Boekie Boekie

Gewoon denken gaat niet meer. Ze is overal. Ze zwemt in mijn cola als ik een slok wil nemen. Ze danst tussen de letters van mijn boek. Ze staat in het doel van de tegenpartij als ik wil scoren. En laatst riep ik haar naam heel hard tegen een vreemde. Maar als ze glimlacht dan weet ik het zeker. Die glimlach is voor mij.
Uit: Vlinders, Anneke Wiltink, Boekie Boekie 52

***

Mijn vader woont sinds een week op zolder. Dat is zo gekomen: eerst hebben mijn ouders samen gepraat. Vonden zij. Als ik daar een stuk over in de krant zou schrijven (ik word later journalist), zou ik vertellen dat de zaak al snel uit de hand liep. Servies vloog door de kamer, hun stemmen waren aan het einde van de straat te horen en het is een wonder dat er niemand naar het ziekenhuis is afgevoerd. Maar misschien word ik later wel wetenschapper en dan zou ik schrijven dat ze: I. een gesprek voerden op zachte toon. II. met stemverheffing spraken. III. schreeuwden en gilden. Waarna: IV. Mijn moeder een kopje stuk liet vallen op het marmer in de keuken, waarbij het niet zeker is of ze dat expres deed (ik was er niet bij, maar stond met mijn oor tegen de keukendeur).
Uit: Pubers, Anneke Wiltink, BoekieBoekie 63

***

Misschien was het gewoon pure pech, net als op de dag dat hij zijn been verloor en bij Anna strandde. Misschien had hij al die verre meiden gewoon moeten vergeten. Misschien had hij wat langer op de pier moeten blijven. En misschien moest het gewoon zo zijn.

Al maanden liep hij iedere dag naar de haven. Hij rook aan de wind. Hij proefde van de golven. Hij staarde naar de lucht. Hij spaarde flessen voor zijn post. En iedere dag liep hij terug naar zijn Anna. Op een ochtend was het eindelijk zover. Hij schroefde zijn houten poot in alle vroegte op zijn knie en wist het zeker: het tij was gunstig en de wind lachte hem eindelijk toe. 'Stap, boem,' klonken zijn haastige stappen op de trap. 'Hggrr,' snurkte Anna bij het kraken van de voordeur.
Uit: Zeemanspost, Anneke Wiltink, BoekieBoekie 66

Boeken Schoolbezoek Over Anneke
Schrijvers Gezocht