Anneke Wiltink Spin 1 Spin 2 Spin 3 Spin 4
Contact Nieuws
Boeken rand TWD-kalenderdrager.jpg

Trefwoord

pijl links

Gebruikt jouw school deze methode misschien ook? Dan heeft je juf of meester vast al wel eens een verhaal van mij voorgelezen! Hieronder staan een paar fragmenten uit mijn bijdragen in Trefwoord (Uitgeverij Kwint’essens).

Uit: Trefwoord, thema Kansrijk, bovenbouw, 2008

Verre tuinen
Anneke Wiltink

Het begon allemaal toen de tuinman twee kaartjes in de Koninklijke Zomer Loterij won.

Gefeliciteerd! U bent de winnaar van twee plaatsbewijzen. Op drie maart verwacht de Koning U in de Koninklijke Koets. U reist mee met het Koninklijke Gevolg, naar Istanboel en terug.

De tuinman rende meteen naar zijn vrouw. 'Isabella!' riep hij al aan het begin van het pad. 'We hebben gewonnen!' Zijn vrouw was buiten zichzelf van blijdschap. Ze bezocht meteen twintig vriendinnen die van afgunst geen kruimeltje koek meer door hun keel kregen. Ze poetste hun huis alvast van boven naar beneden en weer terug. En ze legde haar Hendrik in de watten. 'Ik wist wel dat je voor het geluk geboren was,' zei ze vleiend. De tuinman knikte blij. Het leven was goed. Hij wilde al reizen sinds hij acht jaar was. En al helemáál naar Istanboel, de tuinen schenen daar van een onnavolgbare schoonheid te zijn.

In de weken die volgden leefde de tuinman in een roes. Fluitend verzorgde hij zijn magnolia's. Zingend knipte hij het gras van de Koninklijke Borders. Huppelend sjouwde hij met zijn emmers vol water naar de Koninklijke rozen. 'Wat is er met jou aan de hand, Hendrik?' vroeg de oude Frans, die tweede tuinman was. 'Het leven is goed!' riep de tuinman. Hij greep Frans bij zijn schouders en hotste met hem de rozentuin door. 'Ik ga naar Istanboel!' 'Istanboel?' De oude Frans moest dat even verwerken. Hij liet zich op een bankje zakken. 'Dat is heel wat. Hoe lang gaat dat allemaal duren?' 'Nou...' begon Hendrik. Ja, hoe lang eigenlijk? 'Ik zal het navragen,' beloofde hij. 'Maar maak je geen zorgen, het is pas volgend voorjaar.' De rest van de dag probeerde hij weer net zo vrolijk te zijn als eerst, maar op de een of andere manier knaagde er iets in zijn achterhoofd.

Hoe dit verder gaat is te lezen in Trefwoord, Bovenbouw, thema Kansrijk, 31 januari 2008

Uit: Trefwoord, thema Beloofd, middenbouw, 2007

De eerste viool.
Anneke Wiltink

Jara luisterde naar de laatste klanken van 'Peter en de wolf'. Het applaus barstte los en ze klapte of haar leven ervan afhing. 'Mooi, hè!' zei ze tegen opa.

De hele weg naar huis speelden de violen in haar hoofd. Haar lange staart danste op en neer terwijl ze naast opa huppelde. 'Volgende week mag ik op les,' zei ze. 'En dan wordt ik violiste.' 'Hé, dat is pas de eerste keer dat je dat zegt.' 'Niet!' Opa streek lachend met zijn hand langs zijn kin. 'Hmmm, eens kijken. De duizendste keer dan?'

Maandagochtend kreeg Jara een beurt in de kring. 'Heb jij iets bijzonders?' vroeg juf. 'Ik mag naar meneer Das,' zei Jara meteen. 'Das?' 'Jara gaat op viool,' riep Floor. 'Dat weet toch iederéén!' 'Omdat ik mijn zwemdiploma heb,' vulde Jara aan. 'Eindelijk,' zei Floor en ze haalde haar neus op. Jara gaf haar een duwtje. Kon zij er wat aan doen dat ze bang voor water was? 'Vanmiddag spelen?'

Thuis was haar moeder aan het strijken toen Jara met Floor binnen kwam rennen. 'Heb je er al een?' vroeg Jara. 'Een viool? Nee.' Haar moeder zette bekers klaar. 'Wanneer krijg ik die dan?' 'Morgen?' vroeg Floor. 'Ik moet alvast oefenen,' zei Jara. 'Uhmm... Jara?' Meteen zat Jara rechtop. Wat keek haar moeder raar. Ze schoof met de bekers heen en weer en ze schonk helemaal geen melk in. 'Je, ja zie je... je kunt niet op les.' 'N... niet?'

Hoe dit verder gaat is te lezen in Trefwoord, Middenbouw, thema Beloofd, 17/24 oktober 2007

Uit: Trefwoord, thema Nieuw, onderbouw, 2008

Bollie in de buik
Anneke Wiltink

Die ochtend hoort Kira iets wat ze niet snapt. 'Het duurt niet lang meer,' zegt papa tegen mama. Hij legt zijn hand op haar dikke buik. 'En dan is alles anders.' 'Hoe zou het voor Kira zijn?' vraagt mama. 'Anders,' zegt papa. 'En nieuw,' zegt mama. 'Ze zal wel moeten wennen en...' Papa glimlacht als hij Kira ziet staan. 'Kom hier, meisje van me!' 'Waaraan moet ik wennen?' vraagt Kira. 'Oh, nergens aan!' zegt papa. Hij kietelt haar.

Op school denkt Kira er af en toe aan. Waarom zou ze moeten wennen? Als ze thuis komt gaat ze het nog een keer vragen.

Om half drie rent ze naar huis. Mama zit in de blauwe leunstoel. 'Dag lieverd,' zegt ze. Kira klimt op schoot. 'Oef,' zegt mama. Het past niet meer. Haar buik steekt naar voren. Bijna tot haar knieën. Kira gaat weer staan. Ze legt haar hand op de buik van mama. Het kriebelt onder haar vingers. 'Is dat Bollies voet?' vraagt ze. 'Misschien wel,' zegt mama. Kira voelt een stomp. Nee, het is haar hand. Ze duwt terug. 'Oef,' zegt mama weer. 'Mama,' begint Kira. 'Waaraan moet ik wennen?' Mama luistert niet. 'Oef!' zegt ze een paar keer. Ze pakt haar buik en staat op. 'Ga je mee naar oma? Bollie komt eraan.'

Onderweg huppelt Kira om mama heen. 'Ik krijg een zusje!' zegt ze tegen een mevrouw op de hoek.

Hoe dit verder gaat is te lezen in Trefwoord, Onderbouw, thema Nieuw, 25 februari 2008

Boeken Schoolbezoek Over Anneke
Schrijvers Gezocht